Rodzina

W dzisiejszych czasach rodzina w niczym nie przypomina już tej, jaka sprawnie mogła funkcjonować jeszcze kilkadziesiąt lat temu. Wiele osób z nostalgią i zadumą w głosie twierdzi, iż czasy po prostu się zmieniły. Obecnie rodzice pozwalają dają dzieciom o wiele większą swobodę, przez co mogą one samodzielnie kształtować swój charakter. Niemniej jednak jednocześnie są one narażone na wiele groźnych zjawisk, którym nierzadko nie potrafią się oprzeć. Coraz częściej rodzice nie potrafią rozmawiać z dziećmi i przestrzegać ich przed tymi niebezpieczeństwami, bowiem pogrążeni w pracy nie zauważają nawet, iż coś dookoła nich może układać się źle. Dzieci zwykle bardzo dużo czasu spędzają przed komputerem, podczas gdy ich rodzice, albo pracują, albo robią to samo co dzieci w swoim pokoju. Niestety dzieci stają się coraz bardziej agresywne i niegrzeczne, do głów wpadają im coraz bardziej nieprawdopodobne pomysły. Nierzadko nie uznają one w życiu żadnych autorytetów, nie szanują ani rodziców, ani nauczycieli, ani jakichkolwiek innych osób, z którymi mają do czynienia. Warto jednak pamiętać o tym, iż choć przedstawiony powyżej obraz rodziny jest w dzisiejszych czasach bardzo modny, to nie wszystko jest tak złe, jak się wydaje. W wielu rodzinach ze względu na nieco bardziej przyjacielskie stosunki pomiędzy rodzicami i dziećmi panuje o wiele większa swoboda. Nie ma już tematów tabu, o których nie można by rozmawiać z rodzicami i które wzbudzają wstyd i niesmak. Jest to bez wątpienia bardzo dobre zjawisko, bowiem pozwala na swobodne rozwijanie się młodych ludzi oraz na uczestnictwo w tym procesie ich rodziców. Ze względu na dużą konkurencję na rynku pracy wielu młodych ludzi już od najmłodszych lat chodzi na korepetycje i dodatkowe zajęcia. Musi pracować na swój sukces ciężko i skrupulatnie, niemniej jednak tylko w taki sposób można zapewnić sobie dobrą przyszłość. Bardzo często bowiem droga na szczyt jest o wiele trudniejsza niż ktokolwiek może przypuszczać i nie wszystkim udaje się nią przejść.

W dzisiejszych czasach wiele osób odkłada zakładanie rodziny na później, wierząc iż jest na to bardzo dużo czasu. Czy jednak jest to dobre rozwiązanie- tak naprawdę trudno jednoznacznie stwierdzić, bowiem niewątpliwie ma zarówno swoje wady jak i zalety. Zaletą jest przede wszystkim fakt, iż ludzie mogą dobrze przygotować się zanim zdecydują się na taki dość poważny krok. Zabezpieczenie finansowe jest w dzisiejszych czasach bardzo ważne, a kiedy nie trzeba martwić się o to, że nie starczy nad od przysłowiowego pierwszego do pierwszego, o wiele łatwiej jest wieść radosne i szczęśliwe życie. Młodzi ludzie, decydujący się na dzieci zwykle starają się już mieć nie tylko własne mieszkanie, ale również, a może przede wszystkim dobrą pracę, stanowiącą nie tylko źródło satysfakcji, ale także stałego i dobrego źródła dochodu. Skończenie studiów i zdobycie takiej pracy to dla wielu ludzi priorytet, dzięki któremu później można zastanawiać się nad dalszymi etapami rozwoju. Niestety jednak w pogodni za sukcesem wiele młodych osób zapomina, co w życiu jest naprawdę ważne. Przez to nie potrafią być oni naprawdę szczęśliwi, a i znalezienie odpowiedniego partnera przychodzi z większą trudnością. Wiele osób po trzydziestce czuje już taką desperację, iż rozpoczyna życie z pierwszą lepszą osobą, która niekoniecznie może być tą wielką i jedyną miłością. Wprawdzie na przyjaźni i wzajemnym zrozumieniu również można spróbować dobry związek, niemniej jednak nie da się ukryć, iż większość osób, zwłaszcza kobiet tęskni za prawdziwym zawrotem głowy i uniesieniem, na które uzwyczajnienie ma czasu. Poza tym warto również wspomnieć o tym, iż kobiety coraz częściej decydują się na dzieci dopiero po trzydziestym roku życia, co wiąże się ze zwiększonym ryzykiem występowania różnych chorób i powikłań u noworodków. Ludzie jednak często nie zdają sobie z tego sprawy i ślepo wierzą, iż wszystko po prostu się ułoży. Jednocześnie dość wysoka jest również liczba nastoletnich matek, które same będąc jeszcze dziećmi, muszą wziąć na siebie naprawdę dużą odpowiedzialność.

Każdy z pewnością zdaje sobie sprawę z tego, iż rodzina to podstawowa komórka społeczna, niemniej jednak tak naprawdę dla jednostki to coś znacznie więcej niż tylko suche słowa. Rodzina to przede wszystkim ludzie, na których zawsze można polegać, którzy wesprą nas w każdej sytuacji i wybaczą te nawet najgorsze błędy. Życie w rodzinie nie jest łatwe, bowiem polega nie tylko na braniu, ale również, a może przede wszystkim na dawanie czegoś z siebie. Nie trzeba tego chyba tłumaczyć żadnej matce, które bezwarunkową miłość do swojego dziecka mają zapisaną w genach. Trudno jest w końcu nie kochać istoty, którą przez dziewięć miesięcy nosiło się tuż pod sercem. Niemniej jednak rodzina nie mogłaby być pełna bez ojca, który nie tylko pracuje na jedzenie i wszelkie udogodnienia, ale również zapewnia swoim bliskim poczucie bezpieczeństwa. Niestety w dzisiejszych czasach rodzina funkcjonuje już nieco inaczej niż kiedyś. Bardzo często więzi między poszczególnymi członkami rodziny zanikają z tego względu, iż nikt nie ma dla siebie czasu. Normą stało się unikanie rozmów i trudnych tematów, o ile jeszcze małe dzieci zabiegają o to, by rodzice spędzali z nimi czas, o tyle starsze zdają się nawet nie zauważać, iż pogrążeni w pracy dorośli nie mają dla nich czasu. Taka sytuacja sprawia, iż komunikacja międzypokoleniowa jest naprawdę bardzo trudna. Zanika szacunek do rodziców, dzieci czują się odrzucone i zaniedbane, nawet jeśli nie zawsze wyrażają to werbalnie. Rodzicom wydaje się z kolei, że wszystko, co muszą zrobić to zapewnić swoim dzieciom pieniądze, wydaje im się, że jeśli kupią im najnowsze zabawki i najnowocześniejsze sprzęty, nic więcej nie będzie im do szczęścia potrzebne. Okazuje się jednak, iż rzeczywistość jest zupełnie inna i nic nie jest w stanie zastąpić dzieciom miłości i opieki. Praca, choć jest bardzo ważna, nigdy nie da nam tyle satysfakcji ile niesie ze sobą wychowanie dobrego, prawego obywatela. Warto o tym pamiętać, kiedy staje się przed ważnymi w życiu wyborami, bowiem czasu niestety nikt z nas nie może cofnąć.

Rodzinne uroczystości i zjazdy

Święta nie są jedynym czasem, kiedy rodzina zjawia się w domu w komplecie i mężnie zjeżdża do rodziny nawet z najbardziej odległych zakątków świata. Inna okazją są uroczystości rodzinne takie jak wesela, rocznica ślubi babci i dziadka czy rodziców, urodziny, chrzciny, komunie, bierzmowania i pogrzeby. Z tych wymienionych w większym gronie pojawiamy się wspólnie rodziną i to nawet czasem tą dalszą na pogrzebach. To dziwnie, ale nie potrafimy czasem nawet tak licznie przybyć na wesele, jak na pogrzeb. Wypada zatem wysnuć wniosek, że łączymy się wzajemnie w wypadku śmierci, co oczywiście pozytywnie wypada odnieść do rodzinnych więzi. W razie potrzeby jesteśmy obok siebie, umiemy się pocieszyć. Przyjemniejszą jednak sprawą są zjazdy urodzinowe, na których nie brakuje hałasu z powodu rozmów wszystkich ze wszystkimi w jednym czasie, ale i alkoholu, którego na polskim stole przy takich okazjach raczej nie brakuje. Inaczej sprawa wygląda na weselach, tutaj czasem nawet poznają się rodziny, które do tej pory się nie znały. Wujkowie podziwiają, jak wyrosły dzieci swojego rodzeństwa.

Teściowa

Teściowa to temat głęboki, odpowie chyba każdy. Przede wszystkim to pojęcie, które odnosi się do matki męża lub żony. Zazwyczaj teściową kojarzy się z negatywną postacią, która czyha tylko i wypatruje naszych porażek, by powiedzieć swemu dziecku, kogo sobie wybrało na życiowego partnera. Teściowe najwięcej narzekają, nie chcą pomagać przy dzieciach, wiecznie twierdzą, ze wiedzą najlepiej, co dla ich dzieci i wnuków jest najlepsze. Postać teściowej upowszechniła się i wsławiła szczególnie za sprawą licznych dowcipów na jej temat i szyderstw skierowanych w jej kierunku. Należy jednak pamiętać, że nie każda teściowa jest taka najgorsza, jak zwykło się o niej mówić. Są i takie, które chętnie zajmą się wnukami. Czasem bywa nawet tak, że są tymi lepszymi nawet od synowej. Teściowa zaczęła zatem funkcjonować jako pewien stereotyp, z którym tak właściwie trudno polemizować, bo tych pozytywnych stron lub tych lepszych teściowych jest zazwyczaj niewiele. Warto jednak, jeśli się ma teściową dobrą, chwalić ją w towarzystwie i tym samym obalać istniejące stereotypy.

Wychowanie dzieci

Wychowywanie dzieci to często współcześnie omawiany problem, studiowany przez wielu specjalistów i psychologów, a przede wszystkim przez rodziców. Ostatnio ciekawą teorią jest bezstresowe wychowywanie dzieci, zatem nie podnoszenie na nich przysłowiowej ręki, nie krzyczenie, a na wszystko pozwalanie. Takim zachowaniem szczególnie kierują się dziadkowie, którzy na wszystko pozwalają i rozpieszczają, ale i tym samym burzą autorytet rodziców wśród dzieci, na który ci usilnie pracują. Takie sytuacje zakrawają już pod problematyczne, nie są jednak nie do rozwiązania. Znacznie trudniejsze jest opanowanie dzieci z ADHD, czy ze zdiagnozowanym zaburzeniem zachowania lub zaburzeniem opozycyjno-buntowniczym. Takie dzieci kradną, oszukują, okłamują, są cały czas agresywne, korzystają z używek i usilnie kamuflują swoje niecne występki. Wychowywanie takich dzieci wiąże się z pewnymi terapiami dla rodziny indywidualnie lub grupowo lub też u psychologa wyłącznie z dziećmi. Wychowywanie dzieci powinno przede wszystkim opierać się na cierpliwości rodziców, którzy krzykiem nie będą rozwiązywać problemów z dziećmi.

Święta

Święta to czas, który szczególnie kojarzy się z rodziną zwłaszcza Święta Bożego Narodzenia, których nie sposób sobie wyobrazić bez wspólnej rodzinnej wigilii. Wówczas wszyscy zjeżdżają się do domu, dzieci ze swoimi dziećmi, dziadkowie, wujkowie. Im więcej ludzi przy świątecznym stole tym weselej i radośniej podczas kolędowania i oczywiście w sercu każdego więcej takiej mocy z obcowania wśród ukochanych. Świąteczną atmosferę buduje również wspólne ubieranie choinki. Boże Narodzenie jest też czasem cudów i często w tym okresie dochodzi do niesamowitych sytuacji pojednania rodzeństwa czy innych bliskich sobie osób, które na czas jakiś zapomniały o wzajemnych relacjach. Święta pozwalają na pewną refleksję, medytację, To czas, kiedy dziecko podejdzie do matki i bezinteresownie ją przytuli, a ojciec powie do syna, że go kocha. To czas, kiedy znajomi wspólnie wieczorem porozmawiają, bo długo się nie widzieli przez studia lub inne obowiązki. To czas, kiedy jak nigdy idziemy tłumami do kościoła na pasterkę.

Rodzina
Rodzina jest bardzo ważna. Składa się z minimum dwóch osób czyli pary osób dorosłych. W tradycyjnym zrozumieniu parę tę tworzą mężczyzna i kobieta. W obecnych czasach może to być jednak para kobiet lub mężczyzn. Oczywiście, wiele osób, szczególnie religijnych, ale nie tylko, mocno by się sprzeciwiła takiemu stwierdzeniu, ale we współczesnym świecie jest to możliwe. Zwykle para taka nie stanowi związku oficjalnego – większość państw nie zatwierdziło pomysłu możliwości zawierania małżeństw osobom homoseksualnym. Jest to nadal kontrowersyjna kwestia, która pewnie jeszcze długo będzie wzbudzała emocje i wywoływała burzliwe dyskusje. Poza parą osób, które „rządzą” rodziną często istnieją także dzieci. Tego typu połączenie osób to podstawowe rozumienie słowa „rodzina”. Para – mamusia i tatuś oraz dzieci – łącznie tworzą rodzinę czyli podstawową komórkę społeczną, czy raczej podstawową grupę społeczną, połączoną więzami krwi i emocjonalnymi więzami, mają na siebie duży wpływ, choć oczywiście są wyjątki.

Rodzina patologiczna

Czasem zdarza się, że w rodzinie pojawiają się problemy i to duże problemy. Niestety tam, gdzie chodzi o ludzi, a w szczególności o grupę ludzi, którą przecież rodzina jest, zawsze wchodzą w grę pewne problemy. Niestety w niektórych rodzinach zdarzają się znacznie większe niż przeciętnie problemy. Takie rodziny nazywamy rodzinami patologicznymi. Mają poważne problemy, które niejednokrotnie należy leczyć u specjalistów. Bardzo częstym i poważnym problemem jest alkoholizm w rodzinach. Najczęściej choroba ta dotyka mężczyzn – mężów i ojców, ale niejednokrotnie zdarza się, że oboje rodzice są uzależnieni. Wielokrotnie w telewizji można usłyszeć o nietrzeźwych matkach, które nieodpowiedzialnie opiekowały się swoimi dziećmi – ostatnio głośno było o matce, która zabrała na spacer swojego dwuletniego synka i nie założyłam mu butów. Fakt ten jest jeszcze bardziej szokujący, gdy dodamy, że było to przy kilkustopniowym mrozie. W rodzinie patologicznej często pojawia się przemoc. Najczęściej ofiarami są żony i dzieci. Często nie mają odwagi odejść od mężów-katów.

Przez pierwsze trzy lata, Male dzieci najczęściej pozostają w domu z mamą. Niewiele rodziców decyduje się na żłobek, który staje się ostatecznością. Kiedy kończy się już urlop wychowawczy i czas wrócić do swoich służbowych obowiązków, czas pomyśleć o oddaniu dziecka do przedszkola. Możemy być pewni, że początki będą trudne, a dziecko będzie buntowało się przeciwko takiemu stanowi rzeczy, kiedy zostanie nagle zabrane mamie. Wiele przedszkoli przyjęło nową i ciekawą zasadę. Przynajmniej na pól roku przed rozpoczęciem roku szkolnego, przedszkola organizują spotkania dla przyszłych przedszkolaków. Rodzice udają się z dzieckiem do takiego przedszkola, gdzie po krótkim wspólnym pobycie, przyszłe przedszkolaki zabierane są do osobnego pomieszczenia, gdzie mogą się bawić, a jednocześnie zostać bez mamy. Spotkania takie są robione przynajmniej raz w miesiącu i przez ten okres dziecko jest w stanie przyzwyczaić się do miejsca i pogodzić z faktem przedszkola staje się znacznie mniejszym stresem dla małego dziecka.

Niepożądane zachowania u najmłodszych

Coraz częściej spotyka się bardzo agresywne zachowania u coraz to młodszych dzieci. Zjawisko to jest bardzo niepokojące, ale nic nie dzieje się bez przyczyny. Agresywne zachowanie zawsze ma gdzieś swoje źródło, tylko trzeba umieć je znaleźć. Jednym z głównych źródeł jest telewizja. Dzieci mają nierzadko nieograniczony dostęp do telewizji. Ogromna ilość kanałów telewizyjnych, różnorodność proponowanych filmów, nie zawsze nadaje się do oglądania przez dziecko. Także bajki, przeznaczone dla dzieci, naszpikowane są przemocą. Dzieciaki uwielbiają swoich filmowych idoli i pragną dorównać im, poprzez naśladowanie. Jeżeli ulubiony bohater był agresywny, dziecko też będzie chciało takie być. Równie brutalne treści przekazywane są w grach komputerowych. W nich zabija się bezkarnie, samemu cało wychodząc z opresji. Warto kontrolować, co oglądają nasze dzieci i w jakie gry grają, aby potem nie być mocno zdziwionym, z powodu dziwnych i nieodpowiednich zachowań. Agresja nie bierze się z nikąd i wypacza charakter dziecka.

Zaleca się, aby noworodki i niemowlęta, karmione były mlekiem matki, ponieważ jest ono najlepiej przystosowane do ich potrzeb. Jednak zdarza się czasami, że z jakichś konkretnych przyczyn, dziecko nie może być karmione naturalnie. Stosuje się wtedy, tak zwane, sztuczne żywienie w postaci zmodyfikowanego mleka w proszku. Dzieci karmione naturalnie, powinny jeść wtedy, kiedy sobie tego życzą, nawet co godzinę. Dzieci karmione sztucznie, powinny mieć dłuższe przerwy między posiłkami, w przypadku noworodków, jeśli to możliwe, nawet trzy godziny. Każde dziecko jest inne: niektóre potrzebują mniejszą ilość mleka, ale częściej, inne najadają się dużą ilością i idą smacznie spać. Dzieciom karmionym naturalnie nie ma potrzeby podawania napojów między posiłkami, natomiast te, które karmione są sztucznie, mogą odczuwać pragnienie. W okresie upałów, ani jednym, ani drugim, nie żałujmy picia, skoro i sami pijemy częściej. Do ukończenia trzech miesięcy przez dziecko, jego podstawowym pożywieniem jest mleko. Dopiero od czwartego miesiąca życia zaczynamy stopniowo wprowadzać nowe produkty.

Trochę starsze dziecko?

Większość dzieci wręcz uwielbia słodycze. Najchętniej jadłyby je zamiast normalnych, codziennych posiłków. Nie jest zabronione podawanie dzieciom słodkich smakołyków, ale wszystko powinno mieć swój umiar. Rodzice dziwą się, że dziecko nie ma ochoty na zjedzenie kolacji, czy obiadu. Nie ma w tym nic dziwnego, skoro maluch najadł się słodkich czekoladek. Są to ogromne ilości zbędnych kalorii, które z czasem odkładają się w organizmie, jako tkanka tłuszczowa, powodując nadwagę, a z czasem otyłość. Także zęby dziecięce nie bardzo lubią słodycze. Zbyt duża ilość słodkiego jedzenia przyczynia się do powstawania próchnicy, a jej leczenie zdecydowanie nie należy do przyjemności. Jeżeli pozwalamy dziecku na jedzenie jego ulubionych smakołyków, zwróćmy uwagę na to, aby nie dostawało ich później, niż półtorej godziny przed konkretnym posiłkiem. Ograniczmy także ich ilość, a przy zakupie sprawdzajmy, czy nie zawierają szkodliwych dla dziecka dodatków w postaci barwników, lub środków smakowych. Słodycze, spożywane w rozsądnych ilościach nie zaszkodzą żadnemu dziecku.

Karanie – metody wychowawcze stosowane u małych dzieci

Stosowanie systemu kar i nagród w wychowaniu własnych dzieci, powinniśmy stosować możliwie jak najprędzej. Dziecko powinno szybko zorientować się co mu wolno, a czego nie. Oczywiście nie zawsze jesteśmy w stanie wyegzekwować posłuszeństwo, ponieważ maluch będzie nieustannie sprawdzał, na ile jesteśmy w stanie mu ustąpić. Za każde dobre, choćby najdrobniejsze osiągnięcia, czy zachowania, powinniśmy dziecko nagradzać. Za nagrodę może tu służyć pochwala, pogłaskanie, czy nasz własny, indywidualny sposób, ale na pewno nie kupno zabawek. Jeżeli maluch coś przeskrobie lub złamie ustalone przez nas zasady, powinien ponieść karę. Kara powinna być odpowiednia do wieku dziecka. Nie ma tutaj mowy o biciu, bo to wcale nie jest metoda wychowawcza. Karą może być upomnienie, zakaz czegoś, co dziecko bardzo lubi na określony wymiar czasu. Mogą to być schowane klocki, jeśli dziecko wcale nie ma ochoty na sprzątanie porozrzucanych zabawek. Sami musimy opracować własne metody kar i nagród, które będą się najlepiej sprawdzały.

Kieszonkowe dla nastolatków

Trudno jest oczekiwać od nastolatków, że od razu zrozumieją wartość pieniędzy. Wydaje im się, że skoro rodzice pracują, to muszą dostać żądaną kwotę, kiedy chcą i jaką chcą. Oczywiście nie ma nic bardziej nieprawdziwego. Niestety, na niewiele zda się przesiadywanie i tłumaczenie, że trzeba zapłacić czynsz, media i wiele innych zobowiązań, że trzeba kupić domownikom ubrania, a w razie potrzeby, lekarstwa. Warto podjąć próbę wydzielenia dziecku określonej kwoty pieniędzy, którą będzie mógł przeznaczyć na niezbędne wydatki. Kwota taka wcale nie powinna być wysoka, ponieważ dziecko nie będzie potrafiło docenić posiadania pieniędzy, a także nie będzie musiało dokonywać wyboru, czy kupić słodycze, czy może coś innego. Jeżeli ustalimy zasady, na co może być przeznaczone kieszonkowe, twardo ich się trzymajmy. Jeśli dziecku zabraknie pieniędzy, będzie do nas przychodziło z prośbą o danie dodatkowej kwoty. Działania takie wymagają ze strony rodziców mnóstwa cierpliwości, a i tak niestety, nie zawsze odniosą pożądany efekt.

Często się zdarza, że dwu lub trzylatek rzuca się na podłogę, kopiąc nogami, gdy czegoś mu odmówimy. Nie ma tu większego znaczenia miejsce zajścia, ale najchętniej czyni to w miejscach publicznych. Sytuacja taka nie należy do najmilszych i czasem nie wiemy, co ze sobą zrobić w takim przypadku. Najważniejsze jest, aby nie wpadać w panikę, a przede wszystkim nie ustępować dziecku pod presją. Jeżeli ustąpimy chociaż raz, dziecko bardzo szybko spostrzeże, że takim sposobem może osiągnąć to, czego chce i będzie tę metodę stosowało coraz częściej. Najtrudniejszym sposobem na takie zachowanie, ale i przy okazji najbardziej skutecznym, jest ignorancja takiego zachowania, próba udania, że wcale się tego nie widzi. Dziecko pokrzyczy, a widząc, że nikt na to nie reaguje, uspokoi się. Będzie wiedziało, że obrało zły sposób na osiągnięcie swoich pragnień. Jeśli sytuacja taka ma miejsce w domu, wart pod Glowem dziecka podłożyć coś miękkiego, by nie zrobiło sobie krzywdy i najzwyczajniej wyjść z pomieszczenia, nie zwracając uwagi na zajście.

Trudny czterolatek

Czteroletnie dziecko potrafi zrozumieć już bardzo dużo. Doskonale wie, co mu wolno, a czego nie wolno. Odpowiednie i prawidłowe postępowanie rodziców powinno już dawno wyznaczyć określone granice, jakie są dla takiego dziecka dozwolone. Jednakże ogromna ciekawość życia i chęć pokazania swojej odrębności, skłania czterolatka do zachowań, które często potrafią przyprawić rodziców o ból Glowy. Dosyć często zdarza się, że gdy odmawia się kupienia, czy dania jakiejś rzeczy dziecku, dostaje ono najzwyklejszego napadu histerii, okazując swoje niezadowolenie bardzo głośnym krzykiem, a czasami nawet rzucaniem się na podłogę i kopaniem. Takie zachowanie jest dosyć żenujące dla rodziców przede wszystkim w miejscu publicznym. Dziecko wychodzi z założenia, że dla świętego spokoju rodzice ugną się i spełnią jego zachciankę. W ten sposób sprawdzają, na ile mogą naciągnąć wyznaczone przez rodzica granice. Najlepszym sposobem na opanowanie takiego stanu jest stanowczość w swej decyzji i anielski spokój, chociaż o ten ostatni, wcale nie jest łatwo.